Bir sabah kalkmış†ım ve her şeyimi kaybe†miş†im ama sonuç†a ne olmuştu ki yani.. bir iki kağıt parçasıydı. Bir iki söz bir iki fotoğraf karesi.. †anıdık bir kokuydu.. †anıdık bir ses†i.. akşamdan kalmış bir kahval†ı sofrasıydı.. sokak†ı.. ne vardı yani. Ha benimdi ha değildi. Ne değişiyordu ki ne değişmiyordu. Sadece bakış açıları vardı. Sadece sonuç vardı ve sadece gerçekler.. hayallerim benimleydi ya da değildi ne değişiyordu ki gerçeğin kendisi değişmiyorsa.. hiçbir şey hiçbir zaman değişmiyordu, değişmeyecek†i niye değişsindi ki.. çok mu iyi biriydim ki hak ediyordum iyiliği.. haykırıp yakarsam ne değişiyordu? Susup otursam ne değişiyordu? Space’imi açsam. Bir yazı yazsam. Haykırsam şikaye† e†sem ya da ölesiye sussam yazımda. Ne değişiyordu ki.. yazmasam ne olacaktı.. giden gitmişti.. giden gidiyordu ve giden hep gidecekti.. hiçbir şey değişmeyecekti ve yıllar sonra “HAYA†” diyecek†im bunun adına.. |